தமிழனே...

தமிழனே வாழ்கையின் விழ்ச்சி நாம் தோற்றிட அல்ல பகைவரின் வெற்றி நாம் பயந்திட அல்ல சொத்தின் இழப்பு நாம் செத்திட அல்ல சொந்ததின் இழப்பு சோகமாய் நாம் வாடிட அல்ல ஊரவர் வெறுப்பு நாம் ஒழிந்திட அல்ல உரிமையின் மறுப்பு நாம் உறங்கிட அல்ல தமிழனே எழுந்திரு வீரமாய் கடலிலும் வேகமாய் இழந்தது உனை சேரும் பிரிந்தது இன்று உனை நாடும் மறந்தவர் கை கோர்ப்பார் தொடர்ந்திடும் உலகம் என்றும் உன் நிழலை

ஈழ மண் எங்களின் சொந்த மண்

பிரிவு

உன்னை மறக்க மறுக்கின்றது என் இதயம் உறங்க மறுக்கின்றது என் விழிகள் ஆனால் இப்போதெல்லாம் என் இரவுகள் கனவுகளில் அல்ல கண்ணிரில் கரைந்து போகின்றன நான் நினைக்கும் போதெல்லாம் நீ வந்து விடுவாய் என்று நினைத்து கொண்டுதான் என் நாட்கள் உருண்டோடிப்போகின்றன ஆனாலும் என்

மறக்கமுடியவில்லையே....

தினந்தோறும் கண்களில் கனவு சுமந்து இதயத்தில் உன்னை வைத்து கொண்டு வாழ்க்கை என்னும் நரகத்தில் தினம் தினம் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறேன். அன்பே உன்னை மறக்க வேண்டும் என்றுதான் தினமும் நின்னைக்கின்றேன். ஆனால் உன் பார்வைகள் என் மேல் விழூந்த அந்த நாளை உனக்காய் நான் கவிதை எழுதிய அந்த நாட்களை உனக்காக ஒவ்வோர் நிமிடமும் இதயம்